Ο Θαυματοποιός

Animation 2010 | Έγχρ. | Διάρκεια: 90′

Αγγλογαλλική ταινία, σκηνοθεσία Σιλβέν Σομέ

Ο κύριος Tatischeff είναι ένας ταχυδακτυλουργός στη δύση της καριέρας του: ίσως κάποτε να μάγευε το Παρίσι του μεσοπολέμου με τα τρικ του, μα φαίνεται πως τα παριζιάνικα music hall του ’50 δεν έχουν πια χώρο γι’ αυτόν. Χωρίς κοινό να ενδιαφέρεται για τη μικρή παράστασή του, ο κύριος Tatischeff αποχωρεί διακριτικά κι αξιοπρεπώς από την Πόλη του Φωτός, ψάχνοντας αλλού για κόσμο που θα πιστέψει στα μαγικά του. Η τύχη τον φέρνει στη Σκωτία, όπου μια νεαρή κοπέλα θα πιστέψει όχι μόνο στα μαγικά του, αλλά και στην ίδια τη μαγεία του, και θα τον ακολουθήσει κατά πόδας σ’ ένα ταξίδι αναζήτησης, ανακαλύψεων και αποχαιρετισμών.

Βασισμένο σε σενάριο του Jacques Tati (του οποίου το πραγματικό όνομα, Jacques Tatischeff, δανείζεται και ο πρωταγωνιστής της ταινίας) και ζωγραφισμένο από το μαγικό χέρι του Sylvain Chomet (η συγγένεια με το προηγούμενο, αξιολάτρευτο, φιλμ του «Les Triplettes De Belleville» είναι άμεσα ορατή), «Ο Θαυματοποιός» δεν είναι τίποτα λιγότερο από τις… Διακοπές του Monsieur Hulot στην Μπελβίλ. Έξαλλου τι είναι ο κύριος Tatischeff, παρά ένα (ακόμα) alter ego του Τατί: ένας άγαρμπος, κομψός Γάλλος, ξένος σε μια ξένη χώρα, ένας εξωγήινος παριζιάνος ανάμεσα σε ακατανόητους σκωτσέζους. Πάντα αταίριαστος με το περιβάλλον του, σαν να μην ανήκει σ’ αυτόν τον κόσμο -τί θέση έχει άλλωστε αυτή η ρομαντική φιγούρα σ’ ένα κόσμο που δεν ενδιαφέρεται πια για τα μαγικά (του), σ’ ένα κόσμο που γοητεύεται από πράγματα πιο φανταχτερά, αστραφτερά και φασαριόζικα; Ο κύριος Tatischeff με τα μαγικά του, τον ατίθασο λαγό του και τα περιορισμένα κόλπα του είναι όλο και πιο περιττός σ’ αυτόν τον κόσμο που διαρκώς αλλάζει.

Το μόνο κοινό που του μένει να εντυπωσιάσει είναι η μικρή θαυμάστριά του, η Alice, την οποία προσπαθεί να κερδίσει προσαρμόζοντας κάθε φορά τα περιορισμένα, επαναλαμβανόμενα κόλπα του και μετατρέποντάς τα σε μικρές εκπλήξεις γι’ αυτήν. Καθώς το ταξίδι τους προχωρά, ο πρωταγωνιστής μας περιβάλλει τη μικρή με μια αμήχανη στοργή και της κάνει όλα τα χατίρια, επιδεικνύοντας μια πρωτόγνωρη γι’ αυτόν πατρική αγάπη. Με τα ταχυδακτυλουργικά του κόλπα της δείχνει ένα μαγικό καινούργιο κόσμο, ολότελα διαφορετικό από το φτωχικό χωριό της. Όπως όμως της έχει ξεκαθαρίσει από την αρχή, ένας ταχυδακτυλουργός δεν είναι μάγος. Κι έτσι δεν μπορεί να αλλάξει τη θλίψη που τους περιβάλλει, δεν μπορεί να αλλάξει τις νέες εποχές που έρχονται και δεν έχουν πια χώρο γι’ αυτόν, δεν μπορεί να προλάβει τους νέους ανθρώπους που θα μπουν στη ζωή της Alice -γιατί δεν μπορεί με τα φτωχά του τρικ να επηρεάσει την αναπόδραστη πορεία τον πραγμάτων.

Γλυκόπικρο, νοσταλγικό, τρυφερό και γεμάτο με τη ζεστασιά μιας άλλης εποχής, «Ο Θαυματοποιός» είναι καταδικασμένο να σας μαγέψει. Γιατί μπορεί να μην υπάρχουν μάγοι, κύριε Tati(scheff), υπάρχει όμως μαγεία -και ταινίες σαν κι αυτή το αποδεικνύουν.